KÖSTER NB Sistem

Çimento esaslı, kristalize su yalıtımı harcı (iki bileşenli)

Genel Bilgi :
KÖSTER NB Sistem betondaki kimyasallar ile tepkimeye girerek kristal üretir ve betondaki kapiler boşlukları tıkar.

Bu özelliği sayesinde hem negatif hem de pozitif taraftan yapılan su yalıtımı uygulamalarında kesin çözüm sağlar.

Negatif ve pozitif taraftan su yalıtımı raporları ve içme suyu depolarında kullanıma uygunluk belgeleri mevcuttur. Test sertifikalarını Teknik Servisimizden edinebilirsiniz.

Kristalize olarak betona işlemenin yanı sıra yüzeyde esnek ve mukavim bir katman oluşturur ve bu sayede iki kademeli koruma sağlar.

KÖSTER NB Sistem iki bileşenlidir. Toz bileşen olan KÖSTER NB ve sıvı bileşen olan KÖSTER SB karıştırılarak oluşan karışım sürülerek uygulanır.

KÖSTER NB Sistem hijyeniktir, içme suyu depolarının su yalıtımında kullanıma uygundur. Soda ve klorür içermez, betondaki donatıları korozyona karşı korumaktadır.

Temel yalıtımlarında KÖSTER KBE ile, teras yalıtımlarında KÖSTER Dachflex ile kullanıma uygundur.

Teknik Veriler :
Pozitif taraftan su basıncına dayanımı = 13,8 bar

Negatif taraftan su basıncına dayanımı = 13,8 bar

Su buharı geçirgenlik katsayısı µ = 60

Uygulama sıcaklığı = +5 C ile +30C arasında

Basma dayanımı (28 gün) = 27,0 N/mm2

Eğilme dayanımı (28 gün )= 10,0 N/mm2

Çekme mukavemeti (28 gün) = 2,4 N/mm2

Aşınma dayanımı (28 gün) = 0,00027 g/U

İçme suyuna depolarında kullanıma uygunluğu

DVGW – W270 standartına göre UYGUN

Klorid ve sülfat dayanımı = DAYANIMLI

Taze harç karışımın yoğunluğu = 1,884 g/cm3

Tozun dökme yoğunluğu = 1,143 kg/dm3

Donma süresi= Başlangıç 355 dak Sonlanma 460 dak

Kullanım Alanları :
Negatif veya pozitif taraftan - yatay ve düşey yüzeylerin su yalıtımında kullanılır. Toprak altında ve toprak üstünde kalan yapıların su yalıtımında kullanılır. Beton, sıva ve şap yüzeylerin su yalıtımında kullanılır.

Örneğin ;
İçme suyu deposu ve yüzme havuzları
Yumuşak su ve atık su depoları ( pH = 5 ve üstü)
Termal havuz ve sıcak su deposu ( t = 80C max)
Islak hacimlerde, fayans ve seramik altı su yalıtımında,
Bodrum katların içten (negatif taraftan) yalıtımında
Temellerin ve perde duvarların yalıtımında
Beton dere, sulama kanalı ve benzerlerinde
Balkon ve teras su yalıtımında
Silo, tünel gibi betonarme yapıların su yalıtımında kullanılır.

Kullanım Şekli :
Uygulama yapılacak yüzeyler nemli olmalıdır, kuru yüzeyler uygulamadan önce nemlen dirilmelidir.

Nemlendirme işlemi uygulamaya başlan madan 24 saat önce ve 2 saat önce yüzey suyla tam olarak doyurularak yapılır. Yüzeylerde su birikintisi oluşmamasına özen gösterilmelidir.

Yüzeyler temiz, sağlam, taşıyıcı ve serbest parçacıklardan arındırılmış olmalıdır. Yağ, gres, kir, boya, çimento şerbeti, pas, kalıp yağı, tuz kusması gibi aderansı azaltacak tabakalar uygulamadan önce tam olarak temizlenmelidir. Gerekli görülen alanlarda kumlama ve zımparalama işlemleri ile yüzey pürüzlendirilmelidir.

Tuz kusması veya tozuma gözlenen alanlarda ve daha yüksek kimyasal dayanım istenen durumlarda KÖSTER NB Sistem – KÖSTER Polysil TG 500 kombinasyonu kullanılır. Detaylı bilgi için KÖSTER Polysil TG 500 teknik föyünü inceleyiniz.

Uygulama yapılacak yüzeyler çukur, kırık, segregasyon, kalıp hatası, çatlak içermemeli, düzgün olmalı ve tozumamalıdır. Bu tür hatalar uygulamadan önce KÖSTER Repamor ve KÖSTER Latex karışımından oluşan tamir harcı ile düzeltilmelidir.

Diletasyonlar KÖSTER Flex Band ile elastik şekilde yalıtılmalıdır.
Karışımın hazırlanması :

• Bir bidon (3 kg) KÖSTER SB Haftemulsion ile 5 – 6 litre temiz su uygun bir kapta karıştırılır.

• Devamlı karıştırma altında toz bileşen olan KÖSTER NB eklenir.

• Bir torba (25 kg) KÖSTER NB eklendikten sonra karıştırma işlemine takriben 3 dakika kadar devam edilir.

Karıştırma işlemi mutlaka düşük devirli (400 d/d) bir karıştırıcı ve karıştırıcı uç yardımı ile yapılmalıdır.

Karıştırma işlemi sonucunda homojen, topak içermeyen ve sürülebilir kıvamda bir harç elde edilir.

KÖSTER NB Sistem uygulanması :

KÖSTER NB Sistem fırça veya uygun püskürtme ekipmanı ile uygulanır.

Uygulama 2 veya 3 kat halinde yapılır. Katlar homojen ve düzgün uygulanmalı, uygulama her katta aynı yöne doğru yapılmalıdır.

Gelişigüzel ve düzensiz uygulamalardan kaçınınız.

Katlar arasında kuruma beklenmeli (en az 3 saat) fakat 24 saatten fazla süre geçmemelidir.

Temel yalıtımlarında KÖSTER KBE ile beraber kullanılacağı durumlarda KÖSTER NB Sistem katmanının en az 24 saat kuruması beklenmelidir.

Aletlerin Temizliği:
Uygulamadan hemen sonra su ile.

Dikkat Edilecek Konular:
Uygulama esnasında DIN 1045 altında tarif edilen ortam koşullarına uyulmalıdır. Aşırı sıcakta, çok rüzgarlı ortamlarda veya don sırasında gerekli önlemler alınmalı, taze uygulama katmanları en az 24 saat boyunca yağmurdan ve sudan korunmalıdır.

Sıcak yüzeylere uygulama yapılması kaçınılmaz ise yüzeyler uygulamadan önce su ile soğutulmalıdır.

Islak veya donmuş yüzeylere uygulama yapılmamalı, yaz aylarında uygulama için sabah erken saatler tercih edilmelidir.

Uygulama +5C ve +30C arasında yapılmalı, uygulamayı takip eden 24 saat içinde sıcaklığın +5C’nin altına düşmesi beklenen durumlarda uygulama yapılmamalıdır.

Negatif taraftan yapılan uygulamalarda kireç içeren yapı elemanları üzerine kaplama yapılmamalı, uygulama beton yüzeylere yapılmalıdır.

Sarfiyat:
Rutubete karşı (2 katta) 2,0 kg/m2
Basınçsız suya karşı (2 katta) 3,0 kg/m2
Basınçlı suya karşı (3 katta) 4,0 kg/m2

Ambalaj:
NB (toz bileşen) 25 kg kraft torba ve SB (sıvı bileşen) 3 kg PE bidon
Not : Bileşenler tek olarak satılmaz.

Depolama:
Toz bileşen : Kuru ve serin ortamda, orijinal ambalajında saklayınız. 12 ay raf ömrü vardır.
Sıvı bileşen : Kuru ve serin ortamda, orijinal ambalajında açılmamış olarak saklayınız. Güneşte bırakmayınız ve dondan koruyunuz. 12 ay raf ömrü vardır.

Dikkat:
Toz bileşeni çimento içerir. Koruyucu eldiven, gözlük ve elbise kullanınız. Göz ve deri temasından kaçınınız. Deri teması halinde bol su ve sabun ile yıkayınız. Göz teması halinde bol su ile yıkayınız ve hemen bir doktora başvurunuz. Çocukların ulaşamayacağı yerde saklayınız. Yutmayınız, boş ambalajları gıda maddesi ve içme s

Dış Cephe Isı Yalıtımının (Mantolama) Özellikleri Nelerdir?

Dışarıdan yapılacak ısı yalıtımı uygulamalarında, ısı yalıtım levhalarının yapıştırılacağı yüzeyler kir, toz, yağ, kabarmış boya, kalkmış sıva gibi tutunmada/yapışmada uygunsuzluk yaratacak zararlı etkenlerden arındırılmış ve yapıştırıcı ile yapışmayı sağlayacak pürüzlülüğe sahip olmalıdır. Eski akrilik esaslı malzeme ile kaplı yüzeylerde çimento esaslı yapıştırıcı ile iyi bir yapışma sağlamak için eski yüzey kazınmalı veya yeni akrilik yüzeylere tutunma sağlayabilecek akrilik esaslı ısı yalıtım plakası yapıştırıcısı kullanılmalıdır.

Binalarda enerji tasarrufu elde etmek ve binanın özellikle duvar/çatı/zemin ve taşıyıcı sisteminde yoğuşmanın kontrol altına alınması için A1, A2 veya B1 yanıcılık sınıfına uygun ısı yalıtım levhalarının bir sistem bileşeni olarak, sisteme tariflenmiş uygun malzemeler ile (ısı yalıtım levhası, yapıştırıcısı, sıvası, alkali dayanımlı sıva filesi, çeşitli profiller, gerekli ise uygun mekanik sabitleştiriciler ve boya, kaplama malzemeleri ile birlikte) binaların dış cephelerinde gerçekleştirilen yalıtım uygulamalarıdır.

Yüksek  yapılarda; sistem  üreticisinin tavsiyesi doğrultusunda genleşme derzleri oluşturulabilir. Polimer katkılı elastik özellikli veya fiber katkılı sıva kullanılmalıdır. Dış cephede tekstür oluşturacak ve solvent içermeyen dekoratif son kat kaplama ile uygulama bitirilir.

Yalıtım levhaları binili ya da düz kenarlı olabilir. Her iki durumda da uygulama esnasında ısı yalıtım levhalarının arasında boşluk kalmamasına, oluşacak boşlukların yalıtım levhasına uygun dolgu köpükleri veya aynı yalıtım levhasından kesilerek elde edilecek uygun kalınlıktaki kamalarla doldurulması gereklidir. Bu şekilde olası kılcal çatlakların ve ısı köprüsü oluşumunun önlenmesi mümkündür.

İklim şartları göz önüne alınarak, gerekirse dış cephe muhafaza edilerek uygulama yapılmalıdır. Isı yalıtımı yapılması sonrasında sağlıklı sonuçlar alınması için, yapı kabuğunun tamamen kurumuş olmasına dikkat edilmesi gerekir.

Sıcaklığın yüksek olduğu bölgelerde son kat kaplamanın rengi, duvar kesitindeki sıcaklık dağılımını etkiler. Son kat dekoratif kaplamanın rengi, ısı yalıtım malzemesinin bozulmasına müsaade etmeyecek şekilde, üreticilere danışılarak tespit edilmeli, açık renkler tercih edilmelidir.

Mineral esaslı malzemeler kuru ve rutubetsiz bir ortamda 0 derecenin üzerinde, kapalı alanda depolanmalı, uygulamalar +5 derecenin altında ve 30 derecenin üzerinde yapılmamalıdır. Özellikle sıcak havalarda, doğrudan güneş ve rüzgar alan cephelerde uygulama yapılmamalıdır.

Kaynak: Bu yazı, Kolay İletişim tarafından, KobiFinans için derlenmiştir

Sert Poliüretan köpük

Sert Poliüretan köpük su ve nemden etkilenir mi ?

Binalarda Isı Yalıtımı Yönetmeliği

Bu yönetmelik, binalardaki ısı kayıplarının azaltılması, enerji tasarrufu sağlaması ve uygulama esaslarının belirlenmesi amacıyla hazırlanmıştır.

                                                      YÖNETMELİK

Bayındırlık ve İskan Bakanlığından; 
                                   
                                      BİNALARDA ISI YALITIMI YÖNETMELİĞİ
Amaç ve Kapsam

MADDE 1 – Bu yönetmelik, binalardaki ısı kayıplarının azaltılması, enerji tasarrufu
sağlaması ve uygulama esaslarının belirlenmesi amacıyla hazırlanmıştır.
Bu yönetmelik, 3030 sayılı Büyük Şehir Belediyelerinin Yönetimi Hakkında Kanun
Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanun kapsamındaki belediyeler
dahil, bütün yerleşim birimlerindeki binalarda uygulanacaktır.
Münferit olarak inşa edilen ve ısıtılmasına gerek duyulmayan depo, cephanelik,
ardiye, ahır, ağıl ve benzeri binalarda bu yönetmelik hükümleri aranmaz.
Bu yönetmelik, 180 sayılı Bayındırlık ve İskan Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri
Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnamenin 209 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile
değişik 32. Maddesi kapsamına giren kamu kurum ve kuruluşları, katma bütçeli idareler, il
özel idareleri ve belediyeler bu yönetmeliğe uymak ve uygulamakla yükümlüdürler.
Dayanak
MADDE 2 – 180 sayılı Bayındırlık ve İskan Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri
Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnamenin 209 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile
değişik 2/n maddesine dayanılarak düzenlenmiştir.
Isı Bölgeleri
MADDE 3 – Yurdumuz, binalarda ısı yalıtımı uygulamaları bakımından dört ısı
bölgesine ayrılmış ve bu bölgelere giren il ve ilçeler EK 1-A’da ki listede ve EK 1-B’de
harita üzerinde dört grupta gösterilmiştir. Listede yer almayan belediyeler, bağlı oldukları
ilçe değerlerini esas alacaklardır. Birinci bölgede yapılacak olan binalarda, merkezi klima
sistemi uygulanacak ise bu binalarda yapılacak olan ısı yalıtım projesinde ikinci bölge için
verilmiş olan sınır değerler geçerli olacaktır.
Yıllık Isıtma Enerjisi İhtiyacı
MADDE 4 - Binalar, ısı kayıpları bakımından çevre şart ve gereklerine uygun
düzeyde yalıtılacaktır. Binaların hesaplanan yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacı, Tablo 1’de
bölgelere göre verilen yıllık ısıtma enerjisi sınır değerlerini aşmamalıdır.
Isıl İletkenlik Değeri ve Isıl İletkenlik Direnci
MADDE 5 - Hesaplamalarda kullanılacak çeşitli yapı malzeme ve bileşenlerinin ısıl
2
hava tabakalarının ısıl geçirgenlik dirençleri ve pencere ve dış kapıların ısıl geçirgenlik
katsayıları TS 2164’den alınacaktır.
Zemine Oturan Döşemenin Isı Geçirgenlik Katsayısı
MADDE 6 – ısı yalıtım hesabı yapılan yeni binalarda, ısıtılan hacimlerdeki toprağa
oturan döşemeler için alınacak Ut değeri, standardda tavsiye edilen Ut değerinden en fazla
% 25 düşük seçilebilir.
Proje Zorunluluğu
MADDE 7 – Bu yönetmelik hükümleri uyarınca TS 825 standardında belirtilen
hesap metoduna göre yetkili makina mühendisi tarafından hazırlanan "ısı yalıtımı projesi"
imara ilişkin mevzuat gereğince yapı ruhsatı verilmesi aşamasında tesisat projesi ile
birlikte ilgili idarelerce istenir.
Özel Durum
MADDE 8 – Belediye hudutları ve mücavir alan sınırları dışında, köy nüfusuna
kayıtlı ve köyde sürekli oturanların köy yerleşik alanları civarında ve mezralarda 2 kat’a
kadar olan ve toplam döşeme alanı 100 m2’den küçük (dış havaya açık balkon, teras,
merdiven, geçit, aydınlık vb. hariç) yeni binalar ile bu alanlardaki mevcut binalarda;
a- Yapı bileşenlerinin ısıl geçirgenlik katsayılarının (U), Tablo 2’de belirtilen yapı
bileşenlerine ait U değerlerine eşit veya daha küçük olması,
b- Toplam pencere alanının, ısı kaybeden dış duvar alanının %12’sine eşit veya
daha küçük olması,
c - Bu şartları sağlayan konstrüksiyonlar ve detayların mimari projede gösterilmesi
ve “Makina Tesisat Raporunda” belirtilmesi,
halinde 7’nci maddede belirtilen “Isı Yalıtım Projesi” yapılması şartı aranmaz. Bu durumda
yukarıdaki şartların sağladığını gösteren bir “Isı Yalıtım Raporu” düzenlenmesi yeterli
olacaktır. Ancak, herhangi bir “U” değerinin Tablo 2’de verilen değerlerden daha büyük
olması durumunda, bu binalar için ısı yalıtımı projesi hazırlanmalıdır.
Projede Bulunması İstenen Belgeler
MADDE 9 - Isı yalıtım projesinde aşağıda belirtilen bilgiler bulunmalıdır.
a ) Isı kayıpları, ısı kazançları, kazanç/kayıp oranı, kazanç kullanım faktörü ve aylık
ve yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacının büyüklükleri, TS 825’de verilen “Binanın Özgül Isı Kaybı”
ve “Yıllık Isıtma Enerjisi İhtiyacı” çizelgelerindeki örneklerde olduğu gibi çizelgeler halinde
verilmeli ve hesaplanan yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacının (Q), Tablo 1’de verilen yıllık ısıtma
enerjisi (Qı) formülünden elde edilecek olan sınır değerden büyük olmadığı gösterilmelidir.
b ) Konutlar dışında farklı amaçlarla kullanılan binalarda yapılacak hesaplamalarda,
binadaki farklı bölümler arasındaki sıcaklık farkı 4 K’den daha fazla ise ve bu binada
3
sınırları şematik olarak çizilmeli, sınırların ölçüleri ve bölümlerin sıcaklık değerleri üzerinde
gösterilmelidir.
c ) Binanın ısı kaybeden yüzeylerindeki dış duvar, tavan ve taban/döşemelerde
kullanılan malzemeler, bu malzemelerin eleman içindeki sıralanışı ve kalınlıkları, duvar,
tavan ve taban/döşeme elemanlarının alanları ve “U” değerleri belirtilmelidir.
d ) Pencere sistemlerinde kullanılan cam ve çerçevenin tipi, bütün yönler için ayrı
ayrı pencere alanları ve “U” değerleri ile çerçeve sistemi için gerekli olan hava değişim
sayısı (nh) belirtilmelidir.
e ) Havalandırma tipi belirtilmelidir.
f ) Isı yalıtım projesinde, binanın ısı kaybeden yüzeylerinde oluşabilecek yoğuşma
TS 825-EK 6’da belirtildiği şekilde tahkik edilmelidir.
g) - Dış yüzeylerde yer alan bütün betonarme elemanlar (kolon, kiriş, hatıl ve perde
duvar vb.) mutlaka yalıtılmalıdır. Dolgu duvarlar ise hesap sonuçlarına göre gerekiyorsa
yalıtılacaktır.
h) – Binanın tümünde veya bağımsız bölümlerinde esaslı tamir, tadil ve eklemelerde
de bu yönetmelik hükümleri uygulanır.
I) – Bitişik nizam olarak projelendirilmiş alanlarda (sıra evler, ikiz evler) yapılacak
binaların, ısıtma enerjisi ihtiyacı (Q) hesabı yapılırken, bitişik duvar olan bölümleri de dış
duvar gibi değerlendirilir ve hesaba katılır.
i) – Bu yönetmelikte belirtilmeyen diğer hususlarda TS 825’e uyulacaktır.
Isı Yalıtımı Prensip Detayları
MADDE 10 – Isı yalıtımı prensip detayları EK: 2/1-24’de verilmiştir.
a) Detaylar Isı Yalıtım Projesinin hazırlanmasında yol gösterici olması amacıyla
verilmiştir.
b) Yapılacak hesaplar sonucunda bulunacak malzeme kalınlıklarına göre detaylar
kesinleştirilecektir.
c) Detaylarda temel prensip, ısı köprülerinin oluşmasını önlemektir. Bunun için
gereken tedbirler alınmalıdır.
d) Teknolojik gelişmelere göre standartlarda yer alacak yeni malzemeler de
detaylarda kullanılabilir.
Mimari Uygulama Projesi
MADDE 11 - Mimari uygulama projesi ve sistem detayları, ısı yalıtım projesindeki
4
şekilde, çatı-duvar, duvar-pencere, duvar-taban ve taban/döşeme-duvar bileşim detaylarını
ihtiva etmelidir.
Isı İhtiyacı Kimlik Belgesi
MADDE 12 – Tablo 3’de örneği verilen “ısı ihtiyacı kimlik belgesi”, yetkili ısı yalıtımı
projecisi ve uygulamayı yapan makina mühendisleri tarafından doldurulup imzalandıktan
ve belediye veya valilikçe onaylandıktan sonra yapı kullanma izin belgesi’ne eklenmelidir.
Isı ihtiyacı kimlik belgesi, bina yöneticisinin dosyasında bulunmalı ve bir kopyası bina
girişine asılmalıdır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Kaloriferli Binalarda Uygulama Esasları
Kazan Daireleri, Bacalar
MADDE 13 – Kazan dairesi ve bacaların yapımında aşağıdaki hususlara uyulur.
A) Kazan Daireleri :
a) Kazan daireleri yakıt cinsine göre boyutlandırılmalıdır.
b) Kazan daireleri içe ve dışa açılan ik adet kapısı olacak şekilde düzenlenmelidir.
c) Kazan dairesi kapıları yanmaz malzemeden yapılmalı ve direk merdiven
boşluğununa açılmamalıdır. Koku, sızıntı ve yangın halinde dumanın bina içine girmesini
engellemek için arada küçük bir giriş odası yapılmalı ve bu odanın kapıları sızdırmaz
olmalı ve alta eşik konulmalıdır.
d) Kazanların önü ve arkası ile sağ ve sol yanında her türlü bakım-onarım ve
müdahalenin yapılmasına imkan sağlayacak açıklık bulunmalıdır.
e) Kazan dairesinde yakıt türüne göre gerekli olan temiz havanın sağlanması ve
egzost havasının atılabilmesi için gerekli havalandırma sağlanmalıdır. Bu işlemin sağlıklı
yapılabilmesi için kuranglez yapılmalıdır. Bu uygulama ile gaz yakıtlı cihazlar için kanal
yapma olanağı da sağlanmış olacaktır.
f) Kazan dairesinin dış duvarı olması veya ısı merkezinin ayrı bir binada bulunması
halinde, kazan dairesi taban alanının 1/12’si kadar dış duvarlara pencere konulmalıdır.
g) Temiz hava giriş bacası ağzının zemin düzeyinde, pis hava atma bacası ağzının
ise tavan düzeyinde olması sağlanmalıdır.
h) Katı ve sıvı yakıt kullanılan tesiste taze hava emiş menfez kesiti, duman bacası
kesitinin % 50’sinden az olmamak üzere 50 kW’a (43 000 kCal/h) kadar 300 cm2, sonraki
her kW için 2,5 cm2 ilave edilerek bulunan değerde, egzost baca kesiti ise duman bacası
5
I) Gaz yakıtlı kazanlarda ise taze hava emiş menfezi, duman bacası ve egzost
bacası kesitleri gaz firmaları ve ilgili gaz dağıtım kuruluşlarının istediği hesap değerlerine
göre belirlenmelidir. Kazan dairelerinde bu doğal havalandırmanın yapılamadığı
durumlarda cebri havalandırma (fanlı taze hava emiş ve egzostu) uygulanmalıdır. Bu
durumda;
1- Sıvı yakıtta bu havalandırma kapasitesi kazanın her kW'ı için 0,5 m3/h olmalıdır.
2- Cebri havalandırmalı sıvı yakıtlı kazan dairesinde;
Vantilatör kapasitesi = ( Brülör fan kapasitesi + aspiratör kapasitesi ) x 1,1
olmalı ve fanın brülörle aynı anda birlikte çalışması sağlanmalıdır.
3- Katı yakıtlarda mutlaka doğal havalandırma yapılmalıdır.
4- Gaz yakıtlı kazan dairelerinde bu seçimler, gaz firmaları ile gaz dağıtım
kuruluşları kriterlerine göre yapılacaktır. Sadece emiş veya egzost yapılan yarı
cebri havalandırmalı kazan dairelerinde negatif basınç oluşacağından bu tür
sistem uygulanmaz.
i) Kazan dairesinde farklı yakıtlı kazan varsa, en yüksek değerdeki baca ve
havalandırma kriterleri esas alınmalıdır.
k) Soğuk bölgelerde ve sürekli kullnılmayan kazan dairelerinde donma tedbiri olarak
havalandırma pancurlarını otomatik kapayan donanım yapılmalıdır.
l) Kazan dairesi yükseklikliği TS 2192’ye göre hesaplanmalıdır.
m) Kazan kullanıcılarının kullanılan yakıt cinsine göre eğitimleri yaptırılarak
sertifikalandırılmaları sağlanmalıdır.
n) Sıvı ve gaz yakıt kullanılan durumlarda kazan daireleri, gerekli tedbirleri almak
koşuluyla çatıda tesis edilebilir. Bu durumda;
1- Statik hesaplarda kazan dairesi etkisi dikkate alınmalıdır.
(Yaklaşık 1000-2000 kg/m2)
2- Çatının altında ve yanındaki mahallere rahatsızlık verebilecek etkileri
aktarmamak için uygun akustik yalıtım uygulanmalıdır.Kazanlara titreşim izoleli
kaide yapılmalıdır.
3- Kazan dairesine çıkış için uygun merdiven yapılmalıdır. Kapı ve pencereler kaçış
yönünde, kilitsiz ve kolay açılabilecek şekilde düzenlenmelidir.
4- Yakıt boru hattı, doğal havalandırmalı, kolay müdahele edilebilen bir şaft veya
merdiven boşluğunda duvara yakın olacak şekilde düzenlenmelidir.
5- Havalandırma ve diğer kriterler bodrum kazan daireleri ile aynı olmalıdır.
6
B) Bacalar :
a- Her kazan için standardına uygun ayrı bir baca yapılmalıdır. Ancak gaz yakıtlı
kazan bacalarında, gaz firmaları veya gaz dağıtım kuruluşlarınca önerilen kriterlere göre
ortak baca uygulanabilir.
b- Kazan bacalarına, şofben,kombi, kat kaloriferi ve jeneratör gibi başka cihaz
bacalarının bağlantısı yapılamaz.
c- Bacalar, mümkünse bina içinde olmalıdır. Zorunlu hallerde, bacanın bina dışında
yapılması halinde, soğumaması için gerekli ısı yalıtımı ve dış koruması yapılmalıdır.
d- Katı ve sıvı yakıtlı bacalar dolu tuğla (içi sıvalı) veya ateş tuğlası ile gaz yakıtlı
kazanlarda ise baca ısıya, yoğuşma etkilerine dayanıklı malzemelerden ve uygun üretim
teknikleri ile yapılmalıdır. Metal bacalarda yanma sesinin yukarılara iletilmemesi için
gerekli tedbirler alınacak ve baca topraklaması yapılmalıdır.
e- Bacaların en altında bir temizleme kapağı bulunmalıdır.
f- Gaz yakıtlı kazanlarda, temizleme kapağına ek olarak drenaj düzeni yapılmalıdır.
g- Bacalar, yanlarındaki bina ve engellerden etkilenmeyecek şekilde tesis edilmeli,
bu engellerin en üst noktasından veya münferit binalarda mahya kotundan enaz 1 metre
yükseklikte ve üzerine şapka yapılmalıdır.
h- Bacalar mümkün olduğunca dik yapılmalı, zorunlu hallerde ise yatayla en az 60°
açıda tek sapmaya izin verilmelidir.
ı- Duman kanalları, çelik malzemeden yapılacak ve izole edilmelidir. Gaz yakıtlı
kazanlarda paslanmaz çelik tercih edilmelidir. Kanallar, kolayca temizlenecek şekilde
düzenlenecek, gaz analizi için üzerinde ölçüm delikleri bırakılmalıdır. Duman kanallarının
yatay uzunluğu dikey bacanın 1/4 ünden daha fazla olmamalı, kanal ana bacaya direk ve
% 5 lik yükselen eğimle bağlanmalı, 2 adet 45° lik dirsekten fazla sapma olmamalı ve
90°lik dirsek kesinlikle kullanılmamalıdır.
i- Baca ve duman kanallarında TS 901'e uygun yalıtım malzemeleri kullanılmalıdır.
k- Yüksek bina bacalarında genleşme ve bacanın kendini taşıması için gerekli
tedbirler alınmış olmalıdır.
l- Baca kesiti zorunlu olmadıkça dairesel olmalıdır.
Radyatörler
MADDE 14 – Dış duvarlara monte edilen radyatörlerin arkasına üzeri yansıtıcı
levha veya film kaplanmış yalıtım panelleri konulmalıdır.
7
Otomatik Kontrol
MADDE 15 – Yakıt tasarrufu için sıvı ve gaz yakıtlı kazanlarda otomatik kontrol
sistemi tercih edilmelidir. Gaz firmaları ile ilgili gaz dağıtım kuruluşlarınca belirlenen
esaslara göre ayrıca gaz kaçak kontrol sistemi oluşturulmalıdır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
Yapı ve Yalıtım Malzemelerinin Standarda Uygunluğu
MADDE 16 – Yapı ve yalıtım malzemelerinin ısıl iletkenlik hesap değerleri (.h) TS
825’de verilmiştir. Bina yapımında kullanılacak olan yapı ve yalıtım malzemelerinde TSE
markası ve Türk Standardına Uygunluk Belgesi aranmalı, kullandırılacak malzemelere ait
.h ısıl iletkenlik hesap değerlerinin ısı yalıtım projesinde alınan .h değerine uygunluğu
gerektiğinde TSE veya TSE tarafından akredite edilmiş laboratuvarlardan alınacak bir
rapor ile belgelendirilmelidir. Ancak, bahsedilen kurumlardan alınacak olan ısıl iletkenlik
hesap değerleri TS 825 EK-5’deki değerlerden daha küçük olması durumunda
hesaplamalarda TS 825 EK-5’deki .h değerleri kullanılacaktır.
MADDE 17 – İnşaatın her safhasında ısı yalıtımı ile ilgili denetimler, belediye
sınırları içinde ve mücavir alanlarda belediyeler, bu sınırlar dışındaki yerleşim birimlerinde
valilikler tarafından yapılır. Binanın ısı yalıtımı ile ilgili teknik sorumlu, inşaatın
taban/döşeme, duvar ve tavan aşamalarında, uygulanan yalıtımın projede verilen
detaylara uygunluğunun kontrolunu yaparak belediye valiliğe rapor verir.
Yürürlükten Kaldırma
Madde 18 - Bu yönetmeliğin yürürlüğe girmesi ile; 16 Ocak 1985 tarih ve 18637
sayılı resmi gazetede yayımlanan, Bazı Belediyelerin İmar Yönetmeliklerinde Değişiklik
Yapılması ve Bu Yönetmeliklere Yeni Maddeler Eklenmesi Hakkında Yönetmelik
yürürlükten kaldırılmıştır.
Geçici Madde 1 – 14/6/2000 tarihine kadar yapım işi ihalesi ilan edilmiş kamu
binalarında ve inşaat ruhsatı alınmış özel yapılarda bu Yönetmelik hükümleri aranmaz.
Yürürlük
Madde 19 - Bu yönetmelik 14/6/2000 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 20 - Bu yönetmelik hükümlerini Bayındırlık ve İskan Bakanı yürütür.
8
Tablo 1 : Bölgelere göre Atop/Vbrüt oranlarına bağlı olarak
yıllık ısıtma enerjisi ( Q’) ihtiyacı sınır değerleri
AN ile ilişkili Qı
= 46,62 A/V + 17,38 [kWh/m²]
1. Bölge
Vbrüt ile ilişkili Qı
= 14,92 A/V + 5,56 [kWh/m3]
AN ile ilişkili Qı
= 68,59 A/V + 32,30 [kWh/m²]
2. Bölge
Vbrüt ile ilişkili Qı
= 21,95 A/V + 10,34 [kWh/m3]
AN ile ilişkili Qı
= 67,29 A/V + 50,16 [kWh/m²]
3. Bölge
Vbrüt ile ilişkili Qı
= 21,74 A/V + 16,05 [kWh/m3]
AN ile ilişkili Qı
= 82,81 A/V + 87,70 [kWh/m²]
4. Bölge
Vbrüt ile ilişkili Qı
= 26,5 A/V + 28,06 [kWh/m3]
Tablo 2 : Bölgelere göre tavsiye edilen ısıl geçirgenlik kat sayıları
( U değerleri )
UD UT Ut UP*
(W/m²K) (W/m²K) (W/m²K) (W/m²K)
1. Bölge 0,80 0,50 0,80 2,80
2. Bölge 0,60 0,40 0,60 2,60
3. Bölge 0,50 0,30 0,45 2,60
4. Bölge 0,40 0,25 0,40 2,40
(*) : Up olarak verilen ısıl geçirgenlik katsayıları Tablo 2’de özel
birleştirilmiş çift cam türü için verilmiştir. Diğer kapı ve pencere türleri için ısıl geçirgenlik
katsayıları TS 2164’den alınarak hesaba katılır.
9
Tablo 3
ISI İHTİYACI KİMLİK BELGESİ
Ada/Parsel .............................. :
Binanın tanımı ........................ :
Cadde ve bina numarası ........ :
Semt/İlçe/İl.............................. :
Kullanılacak yakıt türü ............ :
Müsade Edilen Maksimum Yıllık
Isıtma Enerjisi İhtiyacı
Hesaplanan
Yıllık Isıtma Enerjisi İhtiyacı
Atop = ..................... m2
Vbrüt = ..................... m3
A/V = ...................... m-1
An = ...................... m2
QI = ..........................kWh/m3
veya
QI = ..........................kWh/m2
Qyıl = ........................kWh/m3
veya
Qyıl = ........................kWh/m2
Birim hacim veya birim alan başına tüketilecek yakıt miktarı [kg, m3] :
860 x Qyıl / (Yakıtın kalorifik değeri x Sistem verimi) [Kcal / (kg,m3)] = ….…….….…[kg veya m3 yakıt]
Önemli Not : Buradaki hesaplama sonucu elde edilen yakıt miktarı, binanın TS 825’deki kabullere göre
yalıtılması sonucu elde edilmektedir. Yerleşim birimlerindeki iklimsel koşullara göre değişiklik
gösterebilecek olan bu değer her zaman gerçek tüketimi vermeyebilir.
Atop : Dış duvar, tavan, taban/döşeme, pencere, kapı vb. yapı bileşenlerinin ısı kaybeden yüzey
alanlarının toplamı olup, dış ölçülere göre bulunur. Birimi “m2”‘dir.
Vbrüt : Binayı çevreleyen dış kabuğun ölçülerine göre hesaplanan hacimdir. Birimi “m3”dür.
A/V : Isı kaybeden toplam yüzeyin (Atop) ısıtılmış yapı hacmine (Vbrüt) oranıdır. Birimi “m-1”dir.
Q’ : A/V oranına bağlı olarak müsade edilen maksimum yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacıdır. Birimi “kWh/m2,
kWh/m3” dür.
Qyıl : Bu bina için hesaplanmış olan yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacı. Birimi “kWh/m2, kWh/m3” dür.
An : Binanın net kullanım alanıdır (An = 0,32 x Vbrüt formülü ile hesaplanır).
Binanın enerji verimliliği indeksi
  C Tipi Bina
Normal enerji verimli bina
  B Tipi Bina
İyi enerji verimli bina
  A Tipi Bina
Süper enerji verimli bina
Not : Qyıl . 0,99 x QI ise C Tipi Bina,
Qyıl . 0,90 x QI ise B Tipi Bina,
Qyıl . 0,80 x QI ise A Tipi Bina bölümü işaretlenmelidir.
Düzenleyenler
ONAY
Adı Soyadı, Ünvanı
..................................................
..................................................
İ
mza : ........................................
Adı Soyadı, Ünvanı
..................................................
..................................................
İ
mza :.........................................
10
EK 1A
İllere Göre Derece Gün Bölgeleri
1. BÖLGE DERECE GÜN İLLERİ
ADANA AYDIN İÇEL OSMANİYE
ANTALYA HATAY İZMİR
İli 2. Bölgede olupda kendisi 1.Bölgede olan Belediyeler
AYVALIK (Balıkesir) DALAMAN (Muğla) FETHİYE (Muğla) KÖYCEĞİZ (Muğla)
BODRUM (Muğla) DATÇA (Muğla) GÖKOVA (Muğla) MARMARİS(Muğla)
MİLAS (Muğla)
2. BÖLGE DERECE GÜN İLLERİ
ADAPAZARI ÇANAKKALE İSTANBUL ORDU TEKİRDAĞ
ADIYAMAN DENİZLİ KAHRAMANMARAŞ RİZE TRABZON
AMASYA DİYARBAKIR KİLİS SAMSUN YALOVA
BALIKESİR DÜZCE KOCAELİ SİİRT ZONGULDAK
BARTIN EDİRNE MANİSA SİNOP
BATMAN GAZİANTEP MARDİN ŞANLIURFA
BURSA GİRESUN MUĞLA ŞIRNAK
İli 3. Bölgede olupda kendisi 2.Bölgede olan Belediyeler
HOPA (Artvin) ARHAVİ (Artvin)
İli 4. Bölgede olupda kendisi 2.Bölgede olan Belediyeler
ABANA(Kastamonu) BOZKURT (Kastamonu) ÇATALZEYTİN (Kastamonu)
İNEBOLU (Kastamonu) CİDE (Kastamonu) DOĞANYURT (Kastamonu)
3. BÖLGE DERECE GÜN İLLERİ
AFYON BURDUR KARABÜK MALATYA
AKSARAY ÇANKIRI KARAMAN NEVŞEHİR
ANKARA ÇORUM KIRIKKALE NİĞDE
ARTVİN ELAZIĞ KIRKLARELİ TOKAT
BİLECİK ESKİŞEHİR KIRŞEHİR TUNCELİ
BİNGÖL IĞDIR KONYA UŞAK
BOLU ISPARTA KÜTAHYA
İli 1. Bölgede olupda kendisi 3.Bölgede olan Belediyeler
POZANTI (Adana) KORKUTELİ (Antalya)
İli 2. Bölgede olupda kendisi 3.Bölgede olan Belediyeler
MERZİFON (Amasya) DURSUNBEY (Balıkesir) ULUS (Bartın)
İli 4. Bölgede olupda kendisi 3.Bölgede olan Belediyeler
TOSYA (Kastamonu)
4. BÖLGE DERECE GÜN İLLERİ
AĞRI ERZURUM KAYSERİ
ARDAHAN GÜMÜŞHANE MUŞ
BAYBURT HAKKARİ SİVAS
BİTLİS KARS VAN
ERZİNCAN KASTAMONU YOZGAT
İli 2. Bölgede olupda kendisi 4.Bölgede olan Belediyeler
KELES (Bursa) ŞEBİNKARAHİSAR (Giresun) ELBİSTAN (K.Maraş) MESUDİYE (Ordu)
ULUDAĞ (Bursa) AFŞİN (K.Maraş) GÖKSUN (K.Maraş)
İli 3. Bölgede olupda kendisi 4.Bölgede olan Belediyeler

Duvar Karosu-Fayans Fiyatları-Kalebodur Fiyatları

Güneş enerji sistemleri

Güneş enerji sistemlerinde monoblok poliüretan izolasyon mu, cam yünü izolasyon mu daha iyidir.Monoblok poliüretan izolasyonun ısı iletkenliği 0,023 (W/m-K) iken, camyünü izolasyonun ısı iletkenliği 0,034 (W/m-K)'dir. Değerlerden de anlaşıldığı gibi Monoblok Poliüretan izolasyon yalıtım malzemesi olarak daha iyidir. Fakat Monoblok poliüretanın maksimum çalışma sıcaklığı 104 C iken camyününün çalışma sıcaklığı 250 C'dir. Bu yüzden özellikle selektif yüzeyli kolektörlerde poliüretan tek başına kullanılmayıp üzerine camyünü izolasyon uygulanmaktadır. Monoblok poliüretan yapısı itibariyle bünyesine su almaz. Fakat camyünü ıslandığı taktirde özelliğini kaybeder. Monoblok poliüretanın artı bir faydası da kasayı tam olarak doldurduğundan dolayı hem kasanın etrafındaki ısı yalıtımı eşit sağlar hem de kasayı sağlamlaştırır.